InloggenStart mijn dagboek

Hoe je een puzzel meet (en waar het goed voor is)

2 min

Een puzzel meten heeft een slechte naam: niemand wil naar de klok kijken terwijl hij plezier heeft. Maar het getal dat eruit komt, de stukjes per uur, is het enige dat iets waars vertelt over hoe jij puzzelt. En je kunt het hebben zonder dat het in de weg zit.

Je meet de sessie, niet de puzzel

De klassieke fout is de hele puzzel meten. Je gaat zaterdag zitten, doet twee uur, zet de doos weg en komt drie weken later terug: die puzzel kostte je twaalf uur. Wat telt is de tijd dat je écht zit, en daar werkt de stopwatch.

  • Je drukt op Start als je gaat zitten.
  • Je drukt op Stop als je opstaat (voor koffie, voor het eten, naar bed).
  • Als je klaar bent, markeer je de puzzel als af met de datum.

De sessies slaan zichzelf op en tellen op bij hun puzzel. Je hoeft niets op te schrijven.

Wat de cijfers opleveren

  • Stukjes per uur: je stukjes gedeeld door de uren die je echt hebt gepuzzeld. Het is het getal waarmee je puzzels met elkaar kunt vergelijken, want het formaat zegt op zichzelf niets.
  • Je tempo over de maanden: of het omhoog of omlaag gaat. Een slechte middag zegt niets; drie maanden wel.
  • De puzzel die tegensputterde en degene die vloog: om te weten waar je goed in bent.

De truc: kijk er niet naar terwijl je puzzelt

De stopwatch loopt op de achtergrond. Er naar kijken is vrijwillig en levert niets op: de cijfers staan er achteraf, in de statistieken, als je niet meer naar de puzzel staart. En als naar de klok kijken moeilijk is, laat dan de telefoon in een andere kamer; de sessie loopt evengoed door.

Wil je niets meten, dan hoeft dat ook niet. Het dagboek werkt precies hetzelfde; alleen de tempo-statistiek blijft dan half.

De echte data: hoe lang elk puzzel duurt →

Houd je eigen puzzeljournal bij

Gratis, zonder advertenties, in je browser. Noteer wat je legt, meet de tijd als je wilt en zie wat anderen afmaken.

Begin mijn puzzeljournal

Alle gidsen